فعل‌های ترکی و حالتی که می‌گیرند
شصت فعل بر اساس پسوند موردنیاز، هر کدام با یک جملهٔ نمونهٔ کوتاه.
در پسوندها، حرف‌های بزرگ بسته به واژه تغییر می‌کنند:
I = ı/i/u/ü · A = a/e · D = d/t · C = c/ç
در ترکی این فعل است که تعیین می‌کند واژهٔ کنار آن چه پسوندی بگیرد. حرف اضافه را خودتان انتخاب نمی‌کنید؛ هر فعل حالت خودش را دارد و باید آن را همراه فعل یاد بگیرید. در مثال زیر سه فعل با سه حالت متفاوت می‌بینید.
این فهرست شصت فعل را بر اساس همین حالت گروه‌بندی کرده تا هر فعل را همراه حالتش یاد بگیرید. در هر ردیف معنی فعل، حالت آن و یک جملهٔ نمونهٔ کوتاه با پسوندِ مشخص‌شده آمده است. یادداشت ابتدای هر گروه نشان می‌دهد ترکی کجا با فارسی فرق دارد، چون بیشتر اشتباه‌ها از همان‌جا پیش می‌آید.
فعل‌هایی با حالت مفعولی
بسیاری از این فعل‌ها در فارسی حرف اضافه می‌گیرند (*به* موسیقی گوش دادن، *به* کسی زنگ زدن). در ترکی مفعول ساده‌اند و پسوند مفعولی فقط وقتی می‌آید که مفعول معین باشد.
| فعل | معنی | مثال |
|---|---|---|
| beklemek | منتظر بودن | Seni otobüs durağında bekliyorum.ایستگاه اتوبوس منتظرت هستم. |
| sevmek | دوست داشتن | Annem bu şarkıyı çok seviyor.مادرم این آهنگ را خیلی دوست دارد. |
| özlemek | دلتنگ بودن | Ailemi çok özlüyorum.خیلی دلتنگ خانواده‌ام هستم. |
| aramak | زنگ زدن؛ جست‌وجو کردن | Her akşam annemi arıyorum.هر شب به مادرم زنگ می‌زنم. |
| unutmak | فراموش کردن | Şemsiyemi evde unuttum.چترم را در خانه فراموش کردم. |
PDF را با ایمیل بگیرید
ایمیلتان را وارد کنید تا فایل PDF قابل چاپ این صفحه را برایتان بفرستیم.
ارسال شد! برای دیدن PDF صندوق ایمیل (و پوشهٔ اسپم) را نگاه کنید.
مطمئن نیستید کدام یک از این فعل‌ها را درست به کار می‌برید؟ آزمون رایگان تعیین سطح را بدهید و بعد در جلسهٔ آزمایشی رایگان با جیلان، معلمی که زبان مادری‌اش ترکی است، آن‌ها را در یک گفت‌وگوی واقعی امتحان کنید.